February 3, 2026
3:30
February 5, 2023
February 4, 2026
3:30

In de zoektocht naar een huurwoning komt je regelmatig de eis tegen dat er een 'garantsteller' nodig is om het huurcontract te kunnen tekenen. Voor veel woningzoekenden, met name studenten, starters of mensen die net aan een nieuwe baan beginnen, is dit een bekende barrière. Verhuurders stellen deze eis niet om het proces onnodig ingewikkeld te maken, maar puur als een vorm van risicomanagement.
In de kern is een garantstelling een extra financiële zekerheid voor de verhuurder. Het betekent dat een derde partij (meestal ouders of familieleden) zich juridisch verplicht om de huurbetalingen over te nemen als de huurder dit zelf niet meer kan. Dit instrument wordt vooral ingezet wanneer het profiel van de huurder op papier een verhoogd financieel risico vormt voor de eigenaar van de woning.
De Nederlandse huurmarkt is sterk gereguleerd en huurders genieten een hoge mate van bescherming. Voor een verhuurder is het proces om een huurder met een betalingsachterstand uit de woning te krijgen langdurig en kostbaar. Daarom proberen zij dit risico aan de voorkant volledig af te dekken.
De meest voorkomende reden is dat de huurder niet voldoet aan de inkomenseis. Zoals eerder besproken, eisen veel verhuurders een bruto inkomen van drie tot vier keer de kale huurprijs. Een starter met een prima salaris die net onder die grens zit, of een student met een bijbaan en studiefinanciering, vormt zonder garantsteller een te groot risico.
Zelfs als het inkomen hoog genoeg is, kan de aard van het arbeidscontract een reden zijn. Iemand met een tijdelijk contract van zes maanden of een werknemer die zich nog in zijn proeftijd bevindt, biedt minder zekerheid op de lange termijn. Een garantsteller vangt de onzekerheid van een eventueel inkomensverlies op.
Ondernemers die nog geen drie jaar aan jaarcijfers kunnen overleggen, worden door professionele verhuurders vaak met argwaan bekeken. Omdat het inkomen kan fluctueren, vraagt de verhuurder een garantstelling om de continuïteit van de huurstroom te waarborgen.

Wanneer iemand tekent als garantsteller, gaat deze een zware verplichting aan. In de meeste huurcontracten wordt gewerkt met een clausule van 'hoofdelijke aansprakelijkheid'.
Wat betekent dit in de praktijk? Indien je de huur niet betaalt, hoeft de verhuurder niet eerst uitgebreid te proberen het geld bij je te halen via incassotrajecten. Hij kan direct aankloppen bij de garantsteller en eisen dat deze het volledige bedrag (inclusief eventuele boetes en kosten) betaalt.
De garantsteller staat niet alleen in voor de maandelijkse huur, maar vaak ook voor eventuele schade aan de woning die bij vertrek niet door de waarborgsom wordt gedekt. Het is dus een verbintenis die verder gaat dan alleen een symbolische handtekening.
Een verhuurder accepteert niet zomaar iedereen als garant. De garantsteller moet zelf immers ook over voldoende financiële draagkracht beschikken om de extra lasten te kunnen dragen.
Niet iedereen heeft de luxe van ouders die financieel in staat of bereid zijn om garant te staan. In dat geval zijn er enkele alternatieven die je kunt voorstellen aan de verhuurder:
De eis voor een garantsteller is een direct gevolg van de spanning op de woningmarkt en de risico-aversie van verhuurders. Hoewel het voor de huurder een extra drempel is, biedt het ook kansen voor diegenen die op papier niet aan de zware inkomenseisen voldoen maar wel over een betrouwbaar netwerk beschikken. Zorg er altijd voor dat de garantsteller goed begrijpt waarvoor hij tekent en maak duidelijke onderlinge afspraken om de relatie niet te belasten.